To już jest koniec :)

To już koniec mojego chwalenia się bombkami, które powstały na ubiegłoroczne Boże Narodzenie. To był bardzo pracowity okres. Okupiony popękanymi i obolałymi opuszkami palców oraz odciskami i pęcherzami od nożyczek... Ale tak to już jest z pasją -  trzeba liczyć się z poświęceniami....

Końcówka

Przedostatni wzór. Tyle ich powstało na te Święta, że zastanawiam się, co wymyślę na przyszłe Boże Narodzenie... Może jednak uda się stworzyć coś nowego... Do tej pory się udawało. ;-)

Już prawie koniec

To już jedne z ostatnich bombek - i obok stokrotkowych - jedne z najbardziej pracochłonnych i wymagających dokładności. Ale chyba warto się pomęczyć, bo efekt końcowy jest naprawdę... fajny? ;)

Heh, jak tak na nie patrzę, to odżywa moja quillingomania. Chyba czas brać się za cięcie paseczków. :)))

Bombki, bombki, bombki...

Jak tak przeglądam te wszystkie zdjęcia, to jeszcze bardziej do mnie dociera, jak dużo ich zrobiłam.
Zresztą sfotografowanie tego i obrobienie zdjęć, to też był nie lada wyczyn.
Niestety nie zawsze były dobre warunki do fotografowania. Jak to zimą - za oknem szaro, to i w domu kiepskie światło. Robienie z lampą zwykle nie wchodziło w grę, bo błysk flesza odbijał się od bombki i wyglądało to jeszcze gorzej niż w ponurym świetle dnia. Próbowałam jakoś doświetlać, ale efekt jest różny. No cóż... starałam się...

Wzięłam się

No i koniec lenistwa. Potrzeba tworzenia zwyciężyła :)
Wzięłam się za... frywolitki. Marzyły mi się od dawna, chorowałam na nie bardzo... ale wciąż brakowało czasu (a może też odwagi) by spróbować. I najważniejsze - coś wychodzi! Oby tak dalej :)

A na razie jeszcze nie frywolitki, ale wciąż bombki. Jeszcze ich trochę zostało do pokazania, a i tak nie pokazuję wszystkich...

Lenistwa ciąg dalszy

Dalej. Lenię się.
Ale z tyłu głowy pałętają się coraz bardziej pomysły na nowe prace, nowe techniki...
Hmm... chyba pora brać się do pracy. :)

Tymczasem kolejne bombki:

Błogie lenistwo

NIC nie robię - znaczy się nic papierowego, quillingowego, robótkowego... Smaruję rączki kremami, żeby się ładnie wygoiły i odpoczywam. I nadrabiam zaległości w czytaniu książek. Przez ostatnie tygodnie czytałam z poczuciem winy - bo czas uciekał, bo zawsze czekało coś do roboty. A teraz nie! Wracam do domku, robię sobie kawkę, siadam w fotelu i czytam. :)

A oto ciąg dalszy świątecznych prac:

Stokrotkowe III

I tak: